پوشش سر در دوران ایخانیان

پوشش سر در دوران ایخانیان

پوشش سر در دوران ایخانیان
 
پوشش سر

زنان در این دوره از انواع کلاه، چارقد، روسری سه گوش (لچک)، نوار، عرق چین، روسری توری، روبنده و چادر برای پوشش سر و بدن استفاده می کردند کلاویخو می نویسد: «خاتون بزرگ به چهره نقابی نازک و سفید داشت بر روی سرش چیزی شبیه کلاه خود قرار داشت که از پارچه ی قرمز تهیه شده بود و در کنار آن بر روی شانه هایش افتاده بود . قسمت پشت کلاه، بلند و با مرواریدهایی گرانبها آرایش شده بود؛ علاوه بر آن با سنگ های گرانبها و لعل و بدخشان و فیروزه و غیره تزیین یافته بود.»
«استفاده از روبنده های شفاف و باشلق ها، روشی بود برای کاستن از پوشش های حجیم سر اما گاهی اوقات یک شال اضافی نشان داده شده، که به صورت دستمال گردن های سفید یا رنگی در پشت سر بسته شده و تا پاها می افتاد یا آنکه ظاهراً توسط یک قطعه منجوق یا جواهر در زیر چانه محکم می شد. بعضی وقت ها نیز نوعی روسری باد بزن شکل که ظاهراً در جلو گره می خورد و سپس روی گردن می افتاد دیده می شود.» (تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، ص 397)در
جلد اول تاریخ تمدن صفحه 552 راجع به ایرانیان قدیم میگوید :(درزمان زرتشت زنان منزلتی عالی داشتند باکمال ازادی وبا روی گشاده در میان مردم امد وشد می کردند.
انگاه چنین  میگوید:
(پس از داریوش مقام زن مخصوصا"در طبقه ی ثروتمندان تنزل پیدا کرد .زنان فقیر چون برای کار کردن ناچار از درامدوشددر میان مردم بودند ازادی خود را حفظ کردند ولی در مورد زنان دیگر گوشه نشینی زمان حیض که برایشان واجب بود رفته رفته امتداد پیدا کردوسراسرزندگی اجتماعیشان را فرا گرفت. واین امر خود مبنای پرده پدشی در میان مسلمانان به شمار میرود.زنان طبقات بالای اجتماع جرات ان را نداشتند کهجزدر تخت روان روپوشدار از خانه بیرون بیایندوهرگز به انان اجازه داده نمی شداشکارا با مردان صحبت کنند حتی زنان شوهر دارحق نداشتند هیچ مردی راولو پدر یا برادرشان باشد ببینند در نقشهایی که در ایران باستان بر جای مانده هیچ صورت زن دیده نمی شود ونامی از ایشان به نظر نمی رسد)منبع از کتاب حجاب استاد مطهری
چادر
 
کلاویخو در جای دیگر از سفرنامه اش اضافه می کند که: «زنهای شهری معمولا روی پوشیده اند و عجب آنکه چادر سفید داشته اند و نقاب سیاه؛ واقعا مثل ماه زیر میغ رفته اند...» (تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، ص 397)
روسری یا لچک
 
در بیشتر تصاویر باقی مانده از آن دوران انواع روسری کوچک و بزرگ با نوار یا تاجی همراه بود نوار بر روی روسری کوچک لچک مانند و تاج زیر روسری بزرگ (مقنعه مانند)؛ و گاهی نیز کلاهی در زیر یا روی لچک های سه گوش به کار برده می شد.
مقنعه
 
در این دوران مقنعه از پوشش های اصلی سر به شمار می آمد مقنعه ها را نیز به شکل های گوناگونی مورد استفاده قرار می دادند؛ با نوار یا بی نوار؛ با کلاه یا بدون کلاه؛ زنان روستایی نواری به دور آن می بستند. (تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، ص 401)
 

 


 

نظرات خود را با ما درمیان بگذارید

برای ارسال نظر باید عضو سایت باشید، اگر قبلا در سایت ثبت نام کرده اید اینجا را کلیک کنید.

captcha Refresh
کانال تلگرام شرکت لورنزو